فهرست اطلاعات عمومی و اقتصادی جمهوری کنیا

 

 

اطلاعات پایه

نوع حکومت

وسعت

جمعیت

مذهب

زبان

پول ملی

جمهوری

582.367

KM2

45.925.301

مسیحی (82.5%)

مسلمان(11.1%)

انگلیسی  و سواحیلی

شیلینگ

102 شیلینگ معادل 1 دلار

 

 

 

 

 

 

 

 

شاخص های اقتصادی 2016

* بودجۀ 2017-2016:  2.1 تریلیون شیلینگ

* درآمد سرانه 2016GDP - per capita (PPP):: 3400 دلار

* تولید ناخالص داخلی (Official Exchange Rate):  در حدود 17/69 میلیارد دلار  (2016)

* سهم بخش های مختلف در تولید ناخالص داخلی(2016): بخش کشاورزی 32.7 درصد ، بخش صنایع 18 درصد و بخش خدمات 49.3 درصد بوده است.

* میانگین نرخ رشد سالانۀ تولید ناخالص داخلی: 5 درصد ( 4.6% سال 2012)،( 5.7% سال 2013)،
(5.3% سال 2014) ، (5.6 % سال 2015)، (6% سال 2016)

* در آمدهای ناشی از مالیات: 6/18 درصد تولید ناخالص داخلی

* بدهی های عمومی(2016): 50.4 درصد تولید ناخالص داخلی

* نرخ تورّم: 6.1 درصد (2016)  

* رشد اقتصادی: 5.6 درصد

* نرخ با سوادی: 87 درصد

* نرخ بیکاری: 40 درصد

* نیروی کار: 66/18میلیون نفر که 75 درصد در کشاورزی و 25درصد در صنعت و خدمات اشتغال دارند.

* جمعیت فعال  اقتصادی: 52 درصد 

* جمعیت زیر خط فقر: 50 درصد (در آمد روزانۀ هر نفر کمتر از 25/1 دلار آمریکا)

* مشارکت زنان در بازار نیروی انسانی: 30 درصد

منابع طبیعی: سنگ آهک، خاکستر، نمک، سنگ های قیمتی، روی، گچ و حیات وحش

تولیدات کشاورزی: چای، قهوه، نیشکر، گندم، ارزن، ذرت، بادام زميني، سبزی و میوه جات، گوشت و لبنیات.

تولیدات صنعتی: کالاهای کوچک مصرفی (پلاستیک، باطری، نسّاجی، پوشاک، صابون، سیگار، آرد)، آلومینیوم، فولاد، سرب، سیمان، کربنات سدیم، نوشیدنی، مواد شیمیایی، مصنوعات فلزی، چوب و فرآورده های چوبی

شرکای تجاری مهم: اوگاندا، آمریکا، انگلستان، هلند، تانزانیا، هند، چین، امارات، آفریقای جنوبی،ژاپن، پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی

 

 

 

 

  روابط خارجی

اولویت سیاست خارجی کنیا

عضویت در مجامع منطقه ای و بین المللی

* گسترش روابط با تمامی کشورها بر اساس منافع ملی

* افزایش همکاریها با سازمان های بین المللی و منطقه ای

* تلاش برای افزایش همکاریهای امنیتی و سیاسی با کشورهای شرق آفریقا بویژه در مبارزه با جریانات افراط گرا مانند الشباب

* توسعه روابط اقتصادی با کشورهای منطقه شرق آفریقا

*سازمان ملل و ارگانهای تابعه

* عضویت در اتحادیه آفریقا

* عضویت در جامعه اقتصادی شرق آفریقا(EAC)

* عضویت در بازار مشترک جنوب و شرق آفریقا (COMESA)

* عضویت در ابتکار همکاری حوزه نیل (NBI)

* عضویت در کنفرانس بین المللی منطقه دریاچه های بزرگ (ICGLR )

* عضویت در بانک جهانی، صندوق بین المللی پول و غیره

 

انگیزه ها و اهداف روابط خارجی ج.ا.ایران و کنیا

* توسعه همکاری ها در سازمان های منطقه ای و بین المللی

* استفاده از ظرفیت های کنیا در بخش های مختلف از جمله کشاورزی، دامپروری، شیلات، معادن و گردشگری که می تواند نیازهای غذایی و معدنی کشورمان را تامین و یکی از مقاصد گردشگران ایرانی باشد.

* این کشور می تواند نقش مهمی در گسترش روابط جمهوری اسلامی ایران با کشورهای حوزه شرق آفریقا ایفا نماید.

* امکان جذب سرمایه های کنیا در بخش هاب مختلف اقتصاد کشورمان ار جمله صنعت چای، سیلو و خدمات بندری وجود دارد.

نکات مثبت در روابط دوجانبه

* علاقه مندی کنیا به گسترش روابط با ج.ا. ایران به عنوان دولتی قدرتمند و مستقل در عرصه بین الملل

* گسترش رایزنی های سیاسی و اقتصادی دوجانبه پس از برجام

* فرصت گسترش روابط فرهنگی و مناسبات گردشگری

* فرصت توسعه همکاری های بخش خصوصی دو کشور

نکات منفی در روابط دوجانبه

* عدم اطلاعات و آشنایی محدود تجار و بخش خصوصی از واقعیات و وضعیت بازار دو کشور

* تبلیغات منفی غرب علیه کشورمان جهت کاهش گسترش روابط دوجانبه ایران و کنیا

* وجود مشکلات ناشی از تحریم ها

آخرین تحولات در روابط دوجانبه

* ششمین دور کمیسیون مشترک ج.ا.ایران و کنیا در مرداد 1393 برگزار گردید. برگزاری کمیته تخصصی پیگیری مفاد یادداشت تفاهمات کمیسیون ششم در نایروبی و یا تهران در حال پیگیری می باشد.

 

حجم روابط اقتصادی

(میلیون دلار)

میلادی

شمسی

کل روابط تجاری

صادرات به کنیا

واردات از کنیا

2011

1390

53

46.7

6.3

2012

1391

54.2

48.4

5.8

2013

1392

36.8

25.7

11.1

2014

1393

62

54.4

7.6

2015

1394

47.4

42.3

5.1

                           

              

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جغرافیای سیاسی

کنیا

پایتخت:

نایروبی

شهرهای مهم:

مومباسا، کیسومو، ناکورو

کشورهای همسایه ( هم مرز):

اتیوپی، سومالی، تانزانیا،  اوگاندا، سودان جنوبی

تقسیمات استانی: کنیا به 47 استان (COUNTY) تقسیم شده که هر یک از آنها توسط یک استاندار (GOVERNER) اداره می شود. این تقسیم بندی در سال 2013 انجام شده و پیش از آن این کشور به 7 استان و یک منقه تقسیم شده بود. 

استقلال سیاسی: کنیا در سال 1963 به رهبری جومو کنیاتا از سلطه انگلستان خارج شد و به استقلال رسید. جومو کنیاتا تا هنگام مرگ در سال 1978 رئیس جمهور این کشور بود و پس از وی، دانیل آراپ مویی بمدت 25 سال و اموای کیباکی دو دوره 5 ساله رئیس جمهور این کشور بود.

حکومت: کنیا در قالب حکومت جمهوری دموکراتیک تعریف می شود که رئیس جمهور در راس امور قرار دارد. رئیس جمهور کنیا هم رئیس حکومت است و هم رئیس دولت که برای یک دوره 5 ساله با رای مستقیم مردم انتحاب می شود.

رئیس جمهور: آقای اوهورو کنیاتا در آخرین انتخابات عمومی کنیا که در تاریخ 4 مارس 2013 برگزار شد در دور اول با کسب اکثریت آراء پیروز شد. وی پس از مراسم تحلیف از تاریخ 9 آوریل 2013 رسماً به عنوان چهارمین رئیس جمهور مشغول به کار شده است.

معاون رئیس جمهور: بر اساس قانون اساسی کنیا، نامزدهای ریاست جمهوری در زمان انتخابات باید معاون خود را نیز معرّفی کنند. آقای ویلیام روتو، با ائتلاف با اوهورو کنیاتا، به عنوان نامزد معاونت رئیس جمهور، در انتخابات سال 2013 شرکت و به عنوان معاون رئیس جمهور برگزیده شد.

قوه مقننه: متشکل از 1- مجلس ملی دارای 290 کرسی 2-  مجلس سنا دارای 94 کرسی

قوه قضائیه: کنیا دارای دیوان عالی کشور بوده که قضات آن توسط رئیس جمهور و با پیشنهاد رئیس دیوان عالی منصوب می گردند.

وزارت خانه ها: تعداد وزارتخانه ها در زمان ریاست جمهوری آقای کنیاتا از 44 به 20 وزارتخانه کاهش یافت.

 

 

 

موقعیت های برجسته کنیا

دروازه ورود به شرق آفریقا: کنیا بعنوان یکی از کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی، با دارا بودن موقعیت ویژه در منطقه شرق آفریقا،  از جایگاه ویژه ای برخوردار است. این کشور مورد توجّه جامعۀ جهانی است و از چین و هند تا ترکیه، اروپا ، آمریکا و آفریقای جنوبی در آن فعّالانه حضور دارند.

دفتر سازمان ملل متحد: نایروبی یکی از سه دفتر اصلی سازمان ملل متحد و تنها دفتر آن سازمان در یکی از کشورهای جهان سوم است. این شهر میزبان دو برنامه مهم سازمان ملل متحد یعنی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد(یونپ) و برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد(هبیتات) و همچنین میزبان 27 دفتر منطقه ای آن سازمان می باشد. مجمع عمومی سازمان ملل در سال 1996 تصمیم به ایجاد دفتر سازمان ملل در نایروبی گرفت.

عضویت در گروه G15: کنیا عضو گروه G15 است که متشکل از کشورهای ایران، الجزایر، آرژانتین، برزیل، شیلی، کلمبیا، مصر، هند، اندونزی، جامائیکا، کنیا، مالزی، مکزیک، نیجریه، پرو، سنگال، سریلانکا، ونزوئلا و زیمبابوه می باشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اقتصاد کنیا

*** اقتصاد كنيا اساساً متكي به توليدات کشاورزی و صادرات مواد خام معدني، محصولات كشاورزي و منابع صيادي و آبزيان و کمکهای توسعه­ای است. صنعت گردشگری نیز نقش برجسته­ای در اقتصاد کشور ایفا می کند. اخيراً در برخي از مناطق اين كشور نفت و يا برخي از سوختهاي فسيلي شبيه به مازوت اکتشاف شده است. بيش از نيمي از مردم كنيا وابستگي جدي به كشاورزي، دامپروري و صيد آبزيان دارند. صنايع اصلي اين كشور شامل صنايع فرآوري محصولات غذايي و معدني است. در عین حال کشور کنیا به لحاظ اقتصادی پر جاذبه ترین کشور شرق آفریقا محسوب می­گردد.

*** لازم به ذکر است،کنیا به عنوان دروازه ورود، مرکز اقتصادی جامعۀ شرق آفریقا و عضو بلوک "کومسا"، ظرفیت خوبی برای سرمایه­گذاری و ورود سرمایه­گذاران به این بازار 600 میلیون نفری ایجاد کرده است. رشد واقعی تولید ناخالص داخلی این کشور به طور متوسط در 7 سال گذشته، بیش از 5 درصد بوده است. کنیا از سال 2014 تاکنون از سوی بانک جهانی به عنوان یک کشور با درآمد متوسط ​​به پایین شناخته می شود.  در حالی که کنیا دارای طبقه متوسط ​​در حال رشد سریع می باشد، توسعه اقتصادی آن به دلیل ضعف حکومت در مبارزه با فساد، تهدید می شود. در حال حاضر ( سال 2017) نرخ بیکاری نیز در این کشور بسیار بالا و حدود 40 درصد می باشد.

***کشاورزی با 25 از تولید ناخالص داخلی، ستون اقتصاد کنیا باقی مانده است. حدود 75 درصد از جمعیت کنیا حداقل به صورت پاره وقت در بخش کشاورزی، از جمله دام و فعالیت های مرتبط به آن در حال فعالیت هستند. زیرساخت های ناکافی، مانع از تلاش های کنیا  برای بهبود رشد اقتصادی خود به حدود 10-8 درصد شده به  طوری که میزان فقر و بیکاری نیز افزایش یافته است. دولت آقای کنیاتا هم اکنون به دنبال جذب سرمایه گذاری خارجی در توسعه زیرساخت های این کشور است.

*** وام های  موسسات مالی بین المللی و کمک های توسعه ای برخی کشورها، همچنان نقش مهمی را در توسعه اقتصادی کنیا ایفا می کند، اما این کشور توانسته در زمینه افزایش سرمایه خود در بازار اوراق قرضه جهانی، موفق عمل نماید. کنیا اولین اوراق قرضه خود را در اواسط سال 2014 عرضه نمود.

*** فشارهای تورمی و کاهش ارزش شدید پول( شیلینگ) در اوایل سال 2012 در این کشور به اوج خود رسید اما با کاهش جهانی قیمت مواد غذایی، سوخت و همچنین مداخلات پولی توسط بانک مرکزی، اثرات آن به حداقل ممکن کاهش یافت.کسری بودجه مزمن، از جمله کمبود منابع مالی در اواسط سال 2015، مانع از توانایی دولت برای اجرای برنامه های توسعه ای مد نظر شده، اما اقتصاد این کشور به دلیل ایجاد تعادل در بسیاری از شاخص ها، از جمله ذخایر ارزی، نرخ بهره، تورم و سرمایه گذاری مستقیم خارجی، در حال حرکت در مسیر درست است.

*** گردشگری نیز دارای جایگاه قابل توجهی در اقتصاد کنیا می باشد. هرچند حملات تروریستی متعدد گروه الشباب، مستقر در سومالی از سال 2013 تاکنون از جمله حمله به مرکز خرید وست گیت در نایروبی، اثرات منفی بر درآمد گردشگری کنیا داشته است. موفقیت کنیا در میزبانی اجلاس های بین المللی و همچنین سفر  رئیس جمهور آمریکا و پاپ فرانسیس به نایروبی، به بهبود چشم انداز گردشگری این کشور کمک کرده است.

 

 

سند چشم انداز 2030 کنیا

کنیا با ترسیم چشم انداز 2030 در تلاش است در راستای اجرای سیاستهای توسعه ای (اجتماعی و فرهنگی) زیرساخت های لازم را از قبیل جاده سازی، نیروگاهی و ... هموار نماید و در حال اجرای طرح استراتژیک خود که تا سال 2018 طول خواهد کشید، بوده و ترویج همکاریهای اقتصادی، تجارت بین المللی و سرمایه گذاری را در دستور کار قرار داده  که هر کدام می تواند فرصتهای تجاری مناسبی برای ایران ایجاد نماید. شایان ذکر است کشور کنیا با ثبات ترین کشور منطقه بعنوان دروازه شرق آفریقا محسوب شده فلذا سرمایه گذاران نه تنها به بازار این کشور بلکه به بازار کشورهای همسایه از جمله اوگاندا، تانزانیا ، رواندا و بروندی نیز از طریق ورود به بازار کنیا امیدوار هستند.

 

 

صنعت توریسم کنیا

با توجه به جاذبه های گردشگری کنیا از جمله وجود 24 پارک ملی، صنعت توریسم بعنوان دومین منبع درآمد این کشور پس از کشاورزی مورد توجه قرار گرفته بویژه آنکه نایروبی (پایتخت کنیا) در کنار ژنو و وین بعنوان سومین مقر سازمان ملل ( به جز نیویورک بعنوان مقر اصلی) بشمار می رود و برخی از ارگان های رسمی این سازمان مثل برنامه محیط زیست، برنامه اسکان بشر و 27 دفتر این سازمان در این شهر قرار دارند که خود کمک شایانی به امنیت، ثبات و اقبال گردشگران جهت بازدید از کشور کنیا را فراهم می نماید که جای خالی سرمایه گذاران و متخصصین حوزه صنعت گردشگری کشورمان به عنوان یکی دیگر از فرصتهای حضور در بازار این کشور محسوس می باشد.

 

·         کالاها و خدمات مزیت دار در کنیا

 

1.       انرژی: عرضه برق در کنیا کمتر از میزان تقاضای آن است. ظرفیت تولید برق کنیا در حال حاضر 5000 مگاوات است. دولت قصد دارد تا سال 2018 تولید برق را به 10000 مگاوات برساند.

2.       تولید ترانسفورماتور: دولت کنیا برای بهره مند نمودن یک میلیون مصرف کننده از انرژی در طی پنج سال آینده نیاز به شصت هزار ترانسفورماتور دارد که هر ساله 2000 ترانسفورماتور نیاز به تعمیر دارند.

3.       کارخانه تولید برق از ذغال سنگ: سوخت کارخانه برق مومباسا ( بزرگترین بندر منطقه شرق آفریقا) ذغال سنگ است و هر سال به بیش از یک میلیون  تن  زغال سنگ نیاز دارند.

4.       توسعه تولید برق آبی: دو رودخانه تاناریور و موتونگا، پتانسیل خوبی برای تولید برق در اختیار فعالان حوزه خدمات فنی  ومهندسی قرار می دهند.

5.        انرژی های تجدید پذیر: کنیا بدلیل شرایط جغرافیایی، ظرفیت استفاده از انرژی خورشیدی راداراست لازم به ذکر است خط استوا از این کشور می گذرد و در صورت سرمایه گذاری در هر متر مکعب می توان6-4 کیلو وات برق تولید کرد. میزان برق تولیدی حاصل از انرژی خورشید در هر سال فقط 15% کل برق کنیا را شامل می شود.

6.        انرژی باد: طی ارزیابی های به عمل آمده، بخش هایی از کنیا شرایط تولید برق از انرژی باد را دارند. مناطق مارسابیت، ناگونگ و مناطق ساحلی که سرعت باد در آنجا 8 تا 14 متر بر ثانیه است شرایط خوبی را برای این هدف مهیا کرده است. تولید برق در این مناطق 150 مگاوات است.

 

7.       اکتشاف و بهره برداری از منابع هیدروکربن و نفت: چند شرکت انگلیسی، استرالیایی و کانادایی مقادیر متنابهی از ذخایر نفت (بیش از 600 میلیون بشکه نفت) در بخش هایی از کنیا کشف کرده اند که با توجه به تجارب و توانمندی های کشورمان در این حوزه، حضور شرکت های ایرانی مرتبط موثر ارزیابی می شود.

8.       اطلاعات و فنآوری: ICT نقش مهمی در توسعه اجتماعی- اقتصادی کنیا دارد. اهمیت ICT به عنوان یک ابزار قدرتمند در تقویت بهره وری سایر بخش ها و توانمند نمودن مردم در برخورد با چالش های قرن 21 مورد شناسایی قرار گرفته است. از این رو دولت را بر این داشته تا اقدام به ایجاد مرکز داده ها، شبکه دیجیتال، دولت الکترونیک و پارک فنآوری چند رسانه ای نماید.

9.       صنایع: صنایع کشاورزی، فرآیند تصفیه شکرسفید، کنسانتره میوه، احصاء روغن نباتی از گیاهان، تولید قطعات خودرو، صنایع شیمیایی( مانند: کود شیمیایی، صنایع نساجی، سیمان، جام شیشه، صنعت آهن و فولاد، قیر، قوطی های آلومینیومی، قطعات فولادی، ورق آهن، تجهیزات پزشکی و دارویی از دیگر زمینه های حضور در این کشور قلمداد می شوند.

10.   زیرساخت ها، حمل و نقل: دولت قصد دارد ده هزار کیلومتر راه را طی سه مرحله احداث کند. در اولین مرحله اقدام به احداث2000 کیلومتر جاده در سال 16-2015 نموده، در مرحله دوم 3000 و مرحله آخر 5000 کیلومتر را در دستور کار دارد. توسعه بنادر آزاد، توسعه مناطق تجاری، فرودگاه ها، اسکله ها، ساخت و توسعه بندر لامو، کریدور شمال(مومباسا-ناکورو-مائوسابیت-مالابا- کیسی-باسیا)، راه آهن استاندارد (مومباسا - نایروبی)، راه آهن شهری نیز در دستور کار است.

11.   کشاورزی: سهم بخش کشاورزی در تولید ناخالص داخلی کنیا 24% است.60% صادرات مربوط به تولیدات کشاورزی است و نیاز به مکانیزه نمودن این حوزه را دارد و آماده واگذاری زمین های قابل کشت به متقاضیان را دارد( کشت فراسرزمینی).

12.   آب و آبیاری: افزایش ظرفیت ذخیره آب( سد سازی و انتقال آب از طریق خطوط لوله و...) بالاترین اولویت وزارت آب و آبیاری است.

13.   منابع معدنی: کنیا دارای طیف وسیعی از معادن شامل: کربنات سدیم، فلوریت، سنگ آهک، باریم، سنگ گچ، نمک، سنگ های ساختمانی، سیلیس، منگنز، مس، روی، تیتانیم، سرب، نیکل، دی اکسید کربن، کرومیت، سولفید آهن، عناصر کمیاب و فیروکلرو هستند. بیشتر این معادن دست نخورده باقی مانده و نیازمند  بهره برداری است.

14.   صنعت ساخت و ساز و ساختمان سازی: اگرچه طی پنج سال گذشته توسعه خانه سازی رشد سریعی داشته است اما تقاضا زیادی به ویژه در مناطق شهری برای مسکن وجود دارد. براساس چشم انداز 2030 هر ساله نیاز به 20 هزار واحد منزل مسکونی است. دولت آماده است در این خصوص با بخش خصوصی سرمایه گذاری مشترکی در ساخت خانه های ارزان قیمت داشته باشد. به عنوان مثال صد هکتار زمین در آتی ریور در 20 کیلومتری نایروبی برای این هدف در نظر گرفته شده است. هزینه ساخت این خانه ها برای طبقه متوسط و پائین تر بین 2 تا 4 میلیون  شلینگ برآورد می شود   ( هر دلار معادل 102 شیلینگ است).

·        همکاریهای سرمایه گذاری

کنیا، کشور سرمایه پذیری بوده و در سال 2014 میلادی در حدود 1.022 میلیارد دلار سرمایه از کشورهای مختلف در حوزه های کشاورزی و زیرساخت ها جذب نموده است. 

  **  جریان ورود و خروج سرمایه گذاری خارجی به کشور کنیا                  ارزش:( میلیون دلار)

سال

2011

2012

2013

2014

ورودی سرمایه گذاری خارجی

335

259

505

1.022

خروجی سرمایه گذاری خارجی

16

9

23

-

 ماخذ: WWW.UNCTAD.ORG

**   کمیته مشترک سرمایه گذاری: کمیته مشترک سرمایه گذاری تاکنون بین دو کشور تشکیل نشده است.

**  کمک های توسعه ای جمهوری اسلامی ایران در کنیا:

بر اساس یادداشت تفاهم منعقده میان جمهوری اسلامی ایران و کنیا، دولت اجرای دوازده پروژه توسعه ای به مبلغ 5 میلیون دلار را متعهد گردید. از 12 پروژه مذکور 6 پروژه (به ارزش 2 میلیون و 730 هزار دلار) اجرا و به اتمام رسیده اما   بقیه پروژه های توسعه ای به دلیل تحریم های بین المللی علیه جمهوری اسلامی ایران و مشکلاتی نظیر نقل و انتقال وجوه و کاهش درآمدهای دولت انجام نپذیرفته است.

 

·        همکاریهای تجاری

** مبادلات بازرگانی کنیا با سایر کشورهای جهان

ارزش:( میلیون دلار)

سال

2011

2012

2013

2014

2015

صادرات

5.853

5.249

5.537

6.585

4.264

واردات

15.028

15.187

16.394

21.430

16.982

حجم مبادلات

20.881

20.436

21.931

28.015

21.246

تراز تجاری

9.175-

9.938-

10.857-

14.845-

12.718-

    ماخذ: ITC

 

** عمده ترین اقلام کالاهای صادراتی کنیا به جهان در سال 2015 میلادی

ردیف

شماره تعرفه

نام کالا

ارزش میلیون دلار

درصد

1

06

نباتات زنده و محصولات گلکاری

730

17

2

09

قهوه، چای، ادویه

680

16

3

27

سوخت های معدنی، روغن

410

9.6

4

07

سبزیجات، نباتات ریشه

273

6.4

5

62

لباس و متفرعات لباس

213

5

6

سایر

1.958

46

7

جمع کل

4.264

100

    ماخذ: ITC

** عمده ترین اقلام کالاهای وارداتی کنیا به جهان در سال 2015 میلادی

ردیف

شماره تعرفه

نام کالا

ارزش میلیون دلار

درصد

1

27

سوخت های معدنی

2.253

13.2

2

87

وسایط نقلیه زمینی

1.615

9.5

3

85

ماشین آلات و دستگاه های برقی

1.526

9

4

84

راکتورهای هسته ای، دیگهای بخار

1.474

8.7

5

39

مواد پلاستیکی و اشیای ساخته شده

794

4.6

6

سایر

9.370

55

7

جمع کل

16.982

100

    ماخذ: ITC

·        مبادلات تجاری جمهوری اسلامی ایران با کنیا

** ارزش مبادلات تجاری ج.ا.ا ایران با کنیا از سال 1385 تا 1394

                                                                        ارزش : میلیون دلار   

سال

1385

1386

1387

1388

1389

1390

1391

1392

1393

1394

صادرات

8/10

3/7

3/8

31

33

46

48

26

51

42.3

واردات

2/3

4/2

3/3

3

5

6

6

11

3/7

5.15

تراز تجاری

6/7+

9/4+

6+

28+

28+

40+

42+

15+

7/42+

37.15+

 ** مهمترین اقلام کالاهای صادراتی ج.ا.ایران به کنیا در سال 1394

ردیف

شماره تعرفه

نام کالا

ارزش هزاردلار

درصد

1

27

سوخت های معدنی

39.757

93.8

2

39

مواد پلاستیکی و اشیای ساخته شده

1.293

3.1

3

19

فرآورده های غلات، آرد

491

1.1

4

86

لوکوموتیوهای راه آهن

380

0.9

5

سایر

473

1.1

6

جمع کل

42.394

100

    ماخذ: گمرک ج.ا. ایران

** مهمترین اقلام کالاهای وارداتی ج.ا.ایران از کنیا در سال 1394

ردیف

شماره تعرفه

نام کالا

ارزش میلیون دلار

درصد

1

09

قهوه، چای، ادویه

4.682

90.7

2

06

نباتات زنده و محصولات گلکاری

264

5.2

3

20

فرآورده ها از سبزیجات

193

3.7

4

سایر

20

0.4

5

جمع کل

5.159

100

    ماخذ: گمرک ج.ا. ایران

·        میانگین تعرفه های اقتصادی در کنیا

میانگین تعرفه های گمرکی در کل محصولات

12.7 درصد

میانگین تعرفه های گمرکی در محصولات کشاورزی

19 درصد

میانگین تعرفه های گمرکی در محصولات صنعتی

11.7 درصد

متوسط عوارض گمرکی واردات برای تجهیزات کامپیوتری

10 درصد

مالیات بر حقوق

7.5 درصد

مالیات بر درآمد شرکت های خارجی

40 درصد

مالیات بر درآمد شرکت های داخلی

5.32 درصد

 

 

 

 

·        اقدامات و تمهیدات سفارت جمهوری اسلامی ایران در نایروبی برای توسعه روابط اقتصادی

سفارت جمهوری اسلامی ایران در کنیا یکی از اولویت­های کار خود را آماده ساختن زمینه های حضور بخش­ خصوصی کشورمان در کنیا و شرق و مرکز آفریقا قرار داده است. در این چهارچوب، فعّالیت­های ذیل صورت گرفته است:

1.      دعوت از هیأت­های تجاری کشورمان برای دیدار از کنیا

2.      ملاقات با وزرای اقتصادی دولت کنیا

3.      برگزاری نشست­های اقتصادی و بازرگانی با مسئولان دولتی

4.      دعوت از شرکت­ها و بنگاه­های فعّال اقتصادی کشورمان به کنیا

5.      معرّفی شرکای تجاری و فنّی و مهندسی و خدماتی کنیایی به شرکت­های ایرانی و بالعکس

6.       میزبانی هیأت­های تجاری ایرانی در کنیا

7.      اعزام هیأت­های تجاری کنیایی به ایران

8.      ترجمۀ قوانین و مقرّرات اقتصادی و تجاری کنیا برای فعّالان اقتصادی ایران

9.      اطلاع رسانیِ مناقصات کنیا به شرکت­های ایرانی

10.  انتشار اطلاعات تجاری ایران و کنیا

11.  برگزاری جلسات منظم با شورای تجاری ایرانیان مقیم در ابتدای هر ماه

12.  حمایت از شرکت­های ایرانی مستقر در کنیا و شرکت­هایی که طرحی را در کنیا اجرا می­کنند

13.  بازدید میدانی از مناطق مختلف کنیا

14.  راه اندازی و بروز رسانی پایگاه اطلاع رسانی (سایت) نمایندگی

15.  حلّ مشکلات شرکت­های ایرانی در کنیا و رفع موانع فعّالیت سرمایه گذاران کنیایی در ایران

16.  تمهید مقدّمات برگزاری نمایشگاه اختصاصی تخصصی توانمندی­های اقتصادی و تجاری ایران در کنیا در بهمن ماه سال 1395 که مورد توجّه بخش­های خصوصی و دولتی قرار گرفته است.

 

 

 

چگونگی ثبت شرکت در کشور کنیا

 

1-    انتخاب نام برای شرکت و ارائه آن به اداره ثبت شرکتها در کنيا

2-    تایید اداره مالیات جهت ثبت دارايی های شرکت و سرمايه اوليه

3-    پرداخت هزينه های ثبت و مهر مالياتی در بانک

4-    تکميل فرم پذيرش 208 در يک دفتر ثبت اسناد رسمی

5-    تنظيم سند توسط اداره ثبت دفتر دادستان کل نايروبی

6-    ثبت در اداره ماليات

7-    ثبت در اداره ماليات بر ارزش افزوده  VAT

8-    درخواست مجوز فعاليت اقتصادی ودريافت  PIN

9-    ثبت در سازمان تامين اجتماعی

10-            ثبت در صندوق بيمه ملی بيمارستانی

11-            ثبت در PAYE

12-            سفارش مهر شرکت بعد از اخذ مجوز شرکت

 

 

فرایند ثبت دارو در کشور کنیا

 

1-    ثبت شرکت خارجی و یا معرفی یک شرکت کنیایی به عنوان نماینده شرکت

2-    ارائه معرفی نامه شرکت ایرانی و یا نماینده کنیایی ) در صورت برخورداری از نماینده محلی به وزارت بهداشت کنیا ((Board Poisons and Pharmacy

3-    ارسال پروفایل شرکت خارجی تولید کننده دارو از سوی نماینده کنیایی به وزارت بهداشت کنیا (در صورت برخورداری از نماینده محلی)

4-    تخصیص 4000 دلار از سوی شرکت ایرانی به منظور سفر هیاتی از وزارت بهداشت کنیا جهت بررسی توانمندی های کارخانه تولید کننده

5-    آغاز ثبت رسمی داروی تولیدی شرکت در وزارت بهداشت

 

لازم به ذکر است شرکت های تولیدی - صادراتی تجهیزات پزشکی نیازی به ثبت محصولات خود ندارند و صرفا می بایست نماینده ای به وزارت بهداشت معرفی نمایند. همچنین شرکت هایی که اقدام به تاسیس کارخانه در کنیا نمایند از مزایای ویژه ای برخوردار خواهند شد.


شرکت های ایرانی فعال در کشور کنیا

 

ردیف

نام شرکت

نوع فعالیت

1

مهان

خدمات فنی و مهندسی(اجرای پروژه های ساختمانی، راهسازی، آب، فاضلاب و فعالیت های بازرگانی مرتبط در حوزه شرکت

2

فرآب

خدمات فنی و مهندسی (انرژی)

3

هدیش

خدمات فنی و مهندسی (انرژی)

4

البرز کنیا

خدمات فنی و مهندسی( طراحی و مهندسی، ساخت کارخانه)

5

سپیانا

تولید انواع روغن اتومبیل

6

مهندسان مشاور نقش ترسیم میلاد

خدمات فنی و مهندسی (خدمات مشاوره مهندسی)

7

آیکون

خدمات فنی و مهندسی(ساخت پروژه های زیر بنایی، راه، پل و...)

8

طوس آب

خدمات فنی و مهندسی  و مهندسی مشاور

9

شرکت زر ماکارون

ماکارونی

10

Frontier Haulage

واردات و صادرات

11

Cyrus the Great Petroleum ITD

واردات و صادرات

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پروژه های سرمایه‌گذاری کنیا (مندرج در فایل PDF)


   دانلود : ivestment-projects-kenya.pdf           حجم فایل 336 KB